DE VOORJAARSTRAININGEN
De eerste twee trainingen zijn inmiddels geweest. Eerst op 5 mei naar onze nieuwe bestemming in de Eifel. We hebben gekozen voor het westelijk gedeelte in de omgeving van Prüm/Manderscheid. Onze instructeur Gerwin heeft daar vorig jaar een week in de rondte gereden en hele mooie routes uitgezet. De kunst is altijd mooie weggetjes vinden vervolgens komt het moeilijkste, namelijk de mooie kleine wegen samenvoegen tot een mooie route. Ook bij deze bestemming weer prima gelukt. Op vrijdagmiddag een korte kennismakingtocht van 80 kilometer, zaterdag een tocht van 229 km naar Prüm, Gerolstein en van daaruit richting Moezel via de mooie afdaling bij Bremm met de prachtige wijde haarspeldbochten. Bremm is tevens het meest oostelijke punt van de route. Van daaruit via Bad Bertrich weer richting hotel in Zenscheid.
 
Op zondag ging het naar het zuiden, richting Trier met als verste punt een klein stukje door Luxemburg. Een rit van 245 km. Wij proberen altijd de bekende wegen zo veel mogelijk te vermijden en die gedeelten op te nemen in onze routes waar niet iedereen komt.
 
De training en het hotel in de Eifel zijn uitstekend bevallen en deze bestemming blijft zeker in het programma.
 
HARZ
Op 12 mei gingen we richting Harz. Het wordt eentonig, maar dit is ook een omgeving waar je geweest moet zijn. We hebben een hotel midden in het Natuurpark Hoch-Harz en in dat park is de ene weg nog mooier dan de ander. Je kunt daar echt dagen in de rondte rijden zonder je ook maar één minuut te vervelen. De middagrit van vrijdag hebben we laten schieten. De heenreis is grotendeels binnendoor en mede hierdoor was de groep wat later in het hotel. Bovendien begon het te regenen, dus hebben we het programma aangepast. Normaal doen we vrijdagavond de theorie, maar die hebben we nu vrijdagmiddag gedaan.
 
Vrijdagavond was het asperge-avond. Het hotel organiseert een aantal buffetten waarbij alles draait om asperges. Maar ook de schnitzels, lekkere aardappels en niet te vergeten de saladebar waren beschikbaar. Je kon beginnen met (je raadt het al) aspergesoep. En lust je nu toevallig alles, maar geen asperges, dan was er ook ander eten beschikbaar.
 
Zaterdag was de route door het natuurpark Hoch-Harz aan de beurt. Deze route is 250 km. De weersverwachting was niet best, en dus scheen de zon uitbundig. Het voorspellen van het weer blijft een moeilijke zaak. Een reis naar Mars: Geen probleem, het weer voorspellen voor de volgende dag: Blijkbaar erg moeilijk.
 
De route gaat in het oosten tot Hohegeiss. Dat dorpje had geluk, toen de muur tussen Oost- en West-Duitsland werd gebouwd, want die muur liep letterlijk door de achtertuinen van sommige bewoners en Hohegeiss zat aan de goede (westelijke) kant. Vandaar weer in noordelijke richting naar Braunlage.
 
Kijk en toen kregen de weerpessimisten toch nog gelijk. Verbazend gezicht, links, rechts en achter je een blauwe lucht en exact boven Braunlage een inktzwarte lucht. Net toen we dachten dat we die misliepen (want we gingen direct na Braunlage linksaf) begon het opeens heftig te onweren. Rijden in de regen is al niet iets waar we naar verlangen, maar rijden met onweer, dat proberen we zeker te vermijden. Er stond gelukkig een mooi groot bushokje en we stonden nauwelijks “onder dak” en de bui barstte los. Hagelstenen en regendruppels waarvan je er maar een paar nodig hebt om helemaal nat te worden. Maar de bui was niet alleen hevig maar ook zeer kort, want na vijf minuten was het weer droog en twee kilometer na Braunlage was het wegdek droog en daar was geen druppel gevallen.
 
Zondag stond de rit naar Oost-Duitsland gepland. Maar op buienradar bleek er een band van buien over te komen die langzaam in oostelijke richting ging. Met een beetje pech met dezelfde snelheid als wij rijden en dan kun je zo maar de hele dag in de regen rijden, terwijl het voor en achter je droog is. Daarom de route aangepast en zijn we in het natuurpark Hoch-Harz gebleven. Met alle mooie wegen geen straf. Als je een weg bijvoorbeeld eens andersom rijdt, heb je weer een hele andere beleving van deze weg.
Rond 18.00 uur was iedereen weer thuis.
 
De thuisreis die grotendeels binnendoor gaat richting Enschede werd weer afgelegd met een zonnetje erbij.
 
REISVERZEKERING
Als je regelmatig met de motor naar het buitenland gaat, is een reisverzekering onmisbaar. Vaak denken mensen bij een reisverzekering aan grote ongelukken en denken dan: Dat gebeurt mij toch niet. Maar het zijn vaak de kleine ongemakken, waarbij een reisverzekering verschrikkelijk makkelijk is.
 
Je motor stopt ermee, je krijgt een lekke band enz enz. Dat gebeurt natuurlijk nooit in een stad of dorp vlak voor een garage. Nee, dat gebeurt altijd in “the middle of nowhere”. En dan sta je dan met een motor waarmee je niet verder kunt. Dan is het toch ontzettend makkelijk als je je verzekering in Nederland kunt bellen en dat er via de verzekering (over het algemeen binnen een uur) iemand jou en je motor komt ophalen. Is je motor niet te repareren, dan volgt meestal repatriëring naar Nederland. Maar ook daar heb je geen omkijken meer naar. Afhankelijk van je verzekering regelt die ook nog vervangend vervoer of de thuisreis via openbaar vervoer.
 
Kosten van zo’n verzekering? Rond de 100 Euro. Maar stel dat je niet zo’n verzekering hebt. En daar sta je dan nog steeds eenzaam en verlaten boven op een berg. Met veel gedoe bemachtig je dan een nummer van de ADAC of van een lokaal garagebedrijf en die komen je halen. Maar reken maar, dat dit geld kost. Voorrijkosten + arbeidsloon + kilometervergoeding. Met het geld dat je dan kwijt bent, kun je waarschijnlijk twee tot drie jaar een doorlopende reisverzekering afsluiten.
 
En het kunnen soms hele stomme dingen zijn, waarvoor je reisverzekering van pas komt. We hebben een keer een cursist mee gehad, die stootte zijn knie aan de deur. Maar wel zo, dat de knie zo dik werd, dat motorrijden niet meer mogelijk was. Reisverzekering gebeld: Motor werd opgehaald en de motorrijder werd keurig naar huis gebracht. Als je dat één keer mee maakt, weet je dat een reisverzekering een goed investering is. Informeer altijd wel of repatriëring van de motor ook is inbegrepen. Bij sommige verzekeringsmaatschappijen is dat een aparte module.
 
TENSLOTTE
Volgende week gaan we naar het Schwarzwald. De enige voorjaarstraining die een dag langer duurt en dus drie dagtochten heeft. En dan is het al weer tijd voor de laatste voorjaarstraining, namelijk de Pinkstertraining in de Taunus.
 
Ben je enthousiast geworden door de verhalen over de trainingen in Eifel en Harz, bij de training in de Taunus is nog plaats. Onze eerste bestemming toen we de bergtrainingen begonnen. Uitstekend hotel (Taunusblick) en tevens de bestemming waar we in de loop van de jaren de meeste routes hebben kunnen samenstellen. Van Westerwald, Hoch-Taunus, Rijndal, Hünsrück tot Bad Schwalbach. We kunnen daar letterlijk alle kanten op.
 
Dus niemand houd je tegen: Sluit een reisverzekering af (als je die nog niet hebt) en schrijf in voor de Pinkstertraining in de Taunus van 2 tot 5 juni.